To, co na zachodzie jest standardem, prawdopodobnie dzięki innym uwarunkowaniom kulturowym, ale także poprzez przebieg historii w drugiej połowie dwudziestego wieku, u nas wydaje się szczytem luksusu. W Stanach Zjednoczonych priorytetem dla każdego dziecka jest jak najszybciej wyjść na swoje i wyprowadzić się od rodziców. I chociaż na początku ich nowym lokum jest mieszkanie, bardzo szybko po ślubie ich miejscem zamieszkania staje się dom jednorodzinny. Podobnie wygląda sytuacja na Wyspach Brytyjskich, gdzie nie ma popularnych u nas blokowisk. Zamiast tego mamy ciągnące się kilometrami wielkie osiedla, które wypełniają domy jednorodzinne.
U nas rzecz jasna nie jest to niestety takie proste. Głownie ze względu na cenę jaką ma przeciętny domek jednorodzinny. W końcu nie są to małe pieniądze, nawet jeżeli decydujemy się sami zbudować go całkowicie od podstaw. Może kluczowym problemem jest, że zwykle staramy się go kupić sami, choćby na raty. Tym czasem w USA dom dla rodziny często się wynajmuje. Chociaż trzeba przyznać, że spłacanie przez wiele lat, tak jak to często ma miejsce u nas, także nie jest rzadką sytuacją. Nie mniej jednak stosunek pensji przeciętnego Amerykanina do kwoty jaką musi zapłacić za dom jest znacznie korzystniejsza, niż ma to obecnie miejsce jeżeli chodzi o Polaka. Mimo wszystko coraz więcej osób walczy z przeciwnościami losu i ostatecznie decyduje się na własnym dom rodzinny. I czemu się to dziwić, to najlepsze co można zrobić aby w pełni wyjść na swoje.
Ja marzę o posiadaniu własnego domku. Mieszkam na razie w mieszkaniu dwupokojowym z mężem i jednym dzieckiem, ale jest to bardzo małe i mam nadzieję, że za niedługo się wyprowadzę z tego miejsca